Πότε; του Αποστόλη Μουσαφίρη

 Στον αφρό της θάλασσάς σου

γεννήθηκε η ομορφιά.

Ποιος δεν την ζήλεψε

νησί της Αφροδίτης;

 

Όλες οι κόρες σου όμορφες,γυναίκες όλες,

Αμμόχωστος,Μόρφου,Κερύνεια,Λεμεσός,Λάρνακα,Πάφος.

Ποιος βάρβαρος σας χώρισε κορίτσια του πελάγους;

Μόνες, θλιμμένες,τρογμαγμένες.

Πότε θα βρεθείτε μαζί κάτω από τον ολόλαμπρο ήλιο;

Πότε θα τρέξετε κρατημένες χέρι-χέρι στην καταγάλανη θάλασσα;

Πότε στα μουσκεμένα με αίμα άγια χώματά σου 

θα φυτρώσουν κόκκινες παπαρούνες;

Ποιος ξέρει.

Είναι σιμά ή είναι αλάργα εκείνη η μέρα 

που θα έρθει το λεύκο περιστέρι της ελευθερίας;

Λευκό σημάδι στον ουρανό μου λέει 

πως δεν θ' αργήσει εκείνη η μέρα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ Β3